Repreni aicí, amb un sentiment d’impoténcia, un article de 1991, coma se ren aviá bolegat despuei.

Salut a la mòrt ? [1]
I a de mai en mai de comunas de Lengadòc e de Provença que marcan son nom en lenga d’òc, a l’intrada de la ciutat. Es una causa bòna, que fa comprendre en totei que lo present s’enrasiga dins una realitat anciana, e qu’es pas que lingüistica. Causa bòna donc, d’un biais, se demòra pas rèn qu’un simbèu e se e va dins lo sens d’un retorn d’usança per la lenga.
Resti dins una comuna que sei chantiers navaus son estats arroïnats : ara, podetz pas rintrar en villa sensa veire de grandas ancoras de marina tancadas en momuments d’omenatge ai chantiers mòrts. Per la lenga coma per lo trabalh, faudriá pas que l’omenatge siguesse qu’un omenatge a la mòrt. Lo simbèu a de sens que se pòt ajudar a viure.
Renat MERLE